Լարիսան ու Մխիթարն ապրում են քաղաքացիական ամուսնությամբ շուրջ 5 տարի: Երբ նրանք սկսել էին հանդիպել Լարիսայի միակ աղջիկը 18 տարեկան էր: Անին շատ գեղեցիկ ու մարդամոտ աղջիկ էր ու դեմ չէր որպեսզի մայրն ամուսնանար երկրորդ անգամ: Մխիթարին իհարկե հոր պես չէր ընդունում, սակայն հարգում էր` որպես մայրիկի ամուսին: Մխիթարն էլ իր հերթին պահպանում էր սահմանը աղջկա հետ շփվելիս, սակայն Անիի գեղեցկությունը մշտապես աչք էր զարնում: Մի անգամ նույնիսկ Մխիթարի ընկերներից մեկը, տեսնելով Անիին, միանգամից Մխիթարին իր կարծիքն է հայտնում, թե Անին մորից գեղեցիկ է: Այդ օրը Մխիթարն իհարկե կշտամբում է ընկերոջը, թույլ չտալով շարունակել խոսակցությունը, սակայն ամեն օր նա ավելի ու ավելի ուշադիր է դառնում Անիի նկատմամբ: Լարիսան ոչինչ չի նկատում. Նրա համար նույնիսկ հաճելի է դառնում այն հանգամանքը, որ Մխիթարն Անիին ավելի շատ նվերներ է առնում քան իրեն: Այդպես անցնում են օրեր, ամիսներ: Մխիթարը վճարում է Անիի ուսման վարձը, ով այդ ժամանակ սովորում էր Բրյուսովի անվան լեզվաբանական համալսարանի թարգմանչական բաժնում: Անիին ամեն առավոտ տալիս էր որոշակի գումար ամենօրյա ծախսերի համար: Անին սիրով ընդունում էր նվերները կամ վերցնում ամենօրյա գումարը, նրա մտքով անգամ չէր էլ անցնում, որ Մխիթարը դա անում է ոչ իբրև հայրիկ: Մի օր էլ Անին դուրս է գալիս համալսարանից և տեսնում, որ իրեն սպասում է Մխիթարը: Մոտենում է, ողջունում: Մխիթարն Անիին հրավիրում է մոտակա ռեստորանը ու ճաշելու ընթացքում խոստովանում իր զգացմունքները: Անին ապշած էր, շփոթված չգիտեր ինչ անել, ասել մայրիկին, թե հեռանար տնից: Մի քանի օր Անին դուրս չէր գալիս սենյակից, անգամ չէր հաճախում համալսարան: Լարիսային անհագստացնում էր աղջկա նման պահվածքը, Մխիթարը լավ հասկանալով Անիի վիճակը. հորդորում է կնոջը գնալ աշխատանքի, թե ինքը որպես հայր, որպես մեծ եղբայր կխոսի աղջկա հետ: Լարիսան վստահելով Մխիթարին` գնում է աշխատանքի: Ու այդ չարաբասիկ օրն էլ Անիի համար դառնում է կործանարար: Մխիթարը, մտնելով Անիի սենյակ, որտեղ նա կիսամերկ քնած էր, բռնաբարում է աղջկան: Ու երբ երեկոյան Անին լացելով պատմում է մայիկին եղելությունը, Լարիսան չի հավատում նրան: Մխիթարը հասցրել էր Լարիսային մի այնպիսի սուտ հորիներ, թե իբր Անին սիրահարված է և տրվել է իր սիրած տղային: Անին, հուսահատված ու հիասթափված բոլորից, հեռանում է տնից ու ապաստան խնդրում տատիկից: Ամիսներ անց ծնվում է Անիի երեխան, իսկ Անին այնքան էր ատում այդ երեխային, որ հրաժարվում է նրանից` հանձնելով մանկատուն: