համարվում է հայերեն բառ և նշանակում է իբրև "ավագ այր":

(Հաբել) բառից է և նշանակում է "սուգ": Այժմ տարածված է Աբել ձևով: 

Ըստ "Աստվածաշնչի" Ադամի երկրորդ որդու անունն է:

նշանակում է "բազմության հայր" կա նաև Abram իբրև "բարձր հայր":

ստուգաբանվում է իբրև "երկրային", "մարդ":

հայերեն ազատ բառից է: Շատ տարածված անուն է:

հայերեն "ազն" արմատից է, որը նշանակում է "երևելի մարդ", "հսկա", "դյուցազն":

թուրքերեն Atabeg կազմված է ata (հայր) և beg (իշխան) բառերից: Նշանակում է (հայր կամ դաստիրակ):

նշանակում է (ազնվափայլ): Այս անունը Albert ձևով այժմ տարածված է Եվրոպայում:

Ալեքսանդր անվան կրճատ ձևն է:

ֆրանսերեն Alfred անունից գեղարվեստական գրականության ազդեցությամբ:

ստուգաբանվում է իբրև (լեռնական), (ուսուցանող) կամ (իմացող).Սրա կրճատ ձևն է Հարոն:

թուրքերեն Agasi (տեր), (տիրակալ իշխան): Այժմ տարածված է Աղաս ձևով:

հունարեն Անուն է: Նշանակում է (հարություն) (մեր Հարություն անունը սրա թարգմանությունն է ):

հայերեն. Անդրանիկ բառից է, որը նշանակում է (ավագ), (մեծ), (երեց):

հունարեն Andreioss անունն է, որ նշանակում է (առնական), (խիզախ), (հանդուգն):

լատիներեն Antonius անունից նշանակում է (առաջնորդ):

այս անունը ստուգաբանվում է իբրև (անմահ հոգի): Ոմանք էլ դիտում են որպես անուշ և ավան (գյուղ) բառերից կազմված մի անուն: 

այս անվան հիմքը Մ. Խորենացին համարում է հին հրեական asud ձևը:

գրբարյան Առաքեալ բառից է. Նշանակում է (ուղարկված), (պատգամավոր), (դեսպան):

հայերեն Աստվածատուր անվան կրճատ ձևն է, որը գործածական է նաև այսօր:

հայերեն Ասպետ բառից է,որը պարսկական փոխառնություն է. Նշանակում է (ձիավոր իշխան):

հայերեն Ավագ բառից է, որը նշանակում է (մեծ), (տարեց):

հայերեն Ավետիք բառն է, որը նշանակում է (հաճելի լուր), (բարև), (աչքալուսանք):

հայերեն Ավետիք բառն է, որը նշանակում է (հաճելի լուր), (բարև), (աչքալուսանք):

հայերեն Ավետիք բառն է, որը նշանակում է (հաճելի լուր), (բարև), (աչքալուսանք):

հին հայերեն ավետիք բառի հարցական հոլովաձևն է, որ գործածվում է իբրև անձնանուն նույն նշանակությամբ:

հայերեն Ավետիք բառից (հոգնակի): Բավական տարածված անուն է. Սրա փաղաքշական ձևերն են ` Ավո, Ավիկ:

հայերենի մեջ գործածական է հնագույն ժամանակներից մինչև օրս:

Արան գարնան, բուսականության, բերքի, հետագայում նաև պատերազմի, ուժի աստվածն էր: Արա անունը ըստ Գ. Ղափանցյանի ծագում է ակկադա-շումերական լեզուներից և նշանակում է (անտառ), (արտ) և այլն:

ըստ Մ. Խորենացու Արա Գեղեցիկի հոր անունն է: Նշանակում է (վսեմություն) կամ (բարձրություն): Այժմ շատ տարածված անուն է:

հնագույն Արա անունն է` իկ փաղաքշական ածանցով:

Ծագումով հրեական անուն է: Այժմ հազվագյուտ համդիպող անուն է:

ըստ Մ. Խորենացու` հայոց Մուրացյան նախարարի տոհմի նահապետներից մեկի անունն է:

Հայկական դիցաբանության մեջ ամենահին աստվածն էր:

եվրոպական անուն է, որ մեզ մոտ տարածում է գտել գեղարվեստական գրականության միջոցով:

հայ տոհմանուններից է, որ իբրև անուն սկսել է գործածել անցյալ դարի 90- ական թվականներին:

ռուսերեն Аркадий անունն է,որ անփոփոխ մուտք է գործել մեր մեջ: Հունարեն նշանակում է (բարեհոգի), (ազնիվ), (երջանիկ):

պարսկերեն Arman բառից է, որը նշանակում է (իղձ), (կարոտ):

հայերեն Արմենակ անվան կրճատ ձևն է, բոլորովին կապ չունի armen (հայ) և կամ Armenia (Հայաստան) բառերի հետ:

պարսկերեն Arsa (արջ) բառից` հայերեն Ակ փաղաքշական ածանցով: Նշանակում է (արջուկ):

հայկական հնագույն անուններից է, որ ըստ Հյուբշմանի նշանակում է (տղամարդ):

հունարեն arsen բառից է, որ նշանակում է (առնական), (ամրակուռ):

նշանակում է (սրընթաց): Այժմ շատ տարածված է:

ստուգաբանվում է իբրև (լույս), (եռանդ, ուրախություն) կամ (անեծք):

Արտավազդ անունը ստուգաբանվում է` (տևական արդարություն): 

Այժմ էլ տարածված անուն է. Կրճատ կոչում են Արտո:

հունարեն artemes բառից է, որ նշանակում է (ամրակազմ), (ջլապինդ):

Հյուբշմանի կարծիքով կազմված է Բաբիկ անձնանունից պարս. En փաղաքշական ածանցով:

պարսկերեն Bab (հայր) անվան փաղաքշական ձևն է, նշանակում է (հայրիկ):

պարսկերեն Baga (աստված) և bata (տուրք), (պարգև) բառերից. Նշանակում է (աստծու պարգևած):

արաբերեն Badal բառից է, որ նշանակում է (փոխանորդ),(փոխարինող):

ասորերեն Անուն է և հայերի մեջ տարածված է: Մեկնաբանվում է որպես (գաղտնապես գանձող):

հունարեն բառ է, որը նշանակում է (արքա), (թագավոր):

Բենիամին անվան կրճատ ձևն է: