Հետաքրքիր Փաստեր Չորեքշաբթի, 12.08.2020, 03:03
Приветствую Вас Гость | RSS
Меню сайта

Հետաքրքիր Փաստեր

«Անծանոթը» հանրապետությունում սերիալների առաջատարն է ցուցադրության հենց առաջին օրից. «Շանթ» ՀԸ PR մենեջեր

Կենդանակերպի ո՞ր նշանի տղամարդիկ են հակված դավաճանության

Բեյոնսեն, Քիմ Քարդաշյանը, Մրայա Քերին, Ջեյ Զին, Քանյա Ուեսթը եւ մյուսները` “BET Awards 2012”-ին

Հարս-սկեսուր հարաբերությունների հիմնական սցենարները. հոգեբան

[Անիմացիա]
Սեղմիր Класс

[Անիմացիա]
Մերսում

[Անիմացիա]
Սեղմիր Класс

[Անիմացիա]
Պարիր, թե կարող ես))

«Եվրո-2012»-ի ամենահմայիչ երկրպագուն (լուսանկարներ)

Անջելինա Ջոլին ուզում է գիրանալ հանուն հարսանիքի

Նկարահանվում է «Կովկասի գերուհին 2»-ը

2012թ. ամենաթանկ հյուրանոցները

Լրագրողները րոպեների ընթացքում դատարկել են գարեջրի սառնարանը

«Մարզված» շրթունքներ. շրթներկը չի ծածկում անխնամ վիճակը

Կանացի սովորություններ, որոնք փչացնում են սեքսը

Մադոննայի դուստրը կրկին աղմուկ է բարձրացրել իր պահվածքով /ֆոտո/

Սիրուհու հետ սեքսով զբաղվելիս մահն ավելի հավանական է, քան կնոջ հետ. հետազոտություն

[Անիմացիա]
Սեղմիր Класс

[Անիմացիա]
Սեղմիր Класс

Поиск

Главная » 2013 » Հուլիս » 24 » Արժանի էի...(հուզիչ պատմություն)
01:29
Արժանի էի...(հուզիչ պատմություն)
Արժանի էի...(հուզիչ պատմություն)


Սա մեր տունն է,որտեղ ապրում էինք ես ու մայրս,հայրս վաղուց էր մահացել ու աղոտ եմ հիշում նրան...։Ահա հարազատ պատերը,կիսաքանդ աստիճանները և մաշված նստարանը։
Հեռվից գալիս է մայրս՝ ջրով լի դույլերը ձեռքին։ Ես վազում եմ նրան ընդառաջ։
-Մայրի՛կ,օգնե՞մ քեզ,-ձեռքս մեկնում եմ.
-Ո՛չ որդիս,ծանր է,դու դեռ փոքր ես,-ասաց մայրս։
Ես ինը տարեկան էի։ Մայրս տանում էր ծանր դույլերը,իսկ ես քայլում էի նրա ետևից։Հա-
սանք տուն։Մայրս դույլերը դրեց գետնին։
-Մամ սոված եմ։
-Հիմա որդիս,ուտելու բան կտամ։
Նա բացեց պահարանը,հանեց մեկ հատ ձու,ես մորս հարցրի.
-Մամ բա քե՞զ,-նա պատասխանեց.
-Ես քաղցած չեմ տղաս,կե՛ր։
Հիմա եմ հասկանում,որ այդ օրը մենք ընդամենը այդ մեկ ձուն ունեինք...։Հիշում եմ մի օր,երբ արդեն քսաներեք տարեկան էի,տուն եկա ընկերուհուս հետ։Դուռը կամաց բացեցի
և մտանք տուն,մայրս նստած էր պատուհանի մոտ։
-Մամ ծանոթացի՛ր,ընկերուհիս է՝ Աննան։Աննան ժպտաց։
-Նա մեր հարևան գյուղից է,-ասացի ես։
Մայրս նայեց Աննային ու ասաց.
-Ուրախ եմ աղջիկ ջան։
Ես և Աննան ամուսնացանք և պատրաստվում էինք հեռանալ մորս տնից։ Ճամպրուկները դրված էին դռան դիմաց,մենք հավաքում էինք մեր իրերը,իսկ մայրս լուռ նայում էր։

ԱՐԺԱՆԻ ԷԻ...(հուզիչ պատմություն)

-Վերջ,ամենինչ պատրաստ է,-ասացի ես։
-Այո կարող ենք արդեն գնալ,մեքենան եկել է,-ասաց Աննան՝ պատուհանի կողմը նայելով։
Մայրս տխուր նայեց մեզ։
-Դե մայրիկ,մեր գնալու ժամանակն է,այն գյուղը որտեղ մենք ապրելու ենք,շատ հեռու չէ և հաճախ կայցելենք քեզ,-ասացի ես։
-Այո ճիշտ է,-հաստատեց Աննան։Մենք գրկախառնվեցինք,մայրս լուռ էր,բայց ես տեսնում էի նրա աչքերի թախիծը։Դուրս եկանք բակ,մոտեցանք մեքենային,մայրս կանգնած մնաց դռան մոտ։Ես ձեռքով արեցի նրան,նա էլ ժպտալով պատասխանեց,մեքենան շարժվեց։ Մայրս կանգնած նայում էր մեր հետևից...։
ԱՐԺԱՆԻ ԷԻ...(հուզիչ պատմություն)

Ես արդեն երկու երեխա ունեմ՝ տղա և աղջիկ։ Յոթ տարի է անցել ինչ հեռացել ենք։Հազվա-
դեպ ենք այցելում մորս։ Ծանր ենք ապրում։Աննան հաճախ ինձ համոզում է.
-Արմա՛ն,այսպես չենք կարող ապրել,մեր և քո մոր տունը վաճառենք,գնանք Մոսկվա։Մայրդ թող որոշ ժամանակ մնա ծերանոցում,մինչև վիճակներս կբարելավվի։
-Ես կխոսեմ մորս հետ,-վերջապես ասացի ես։
Մեր մտադրությունների մասին պատմեցի մորս,երկար ժամանակ պահանջվեց ինձանից,
մինչև բուն նյութին հասա,չեմ կարող ասել ինչ էի զգում այդ պահին երբ արտասանեցի այդ բառը...։Մայրս մի պահ լռեց,ապա...
-Եթե քո համար այդպես լավ կլինի,ես համաձայն եմ,-ասաց մայրս։
Ծերանոցում հրաժեշտ տալիս ասացի.
-Մամ հենց հասնեմ Մոսկվա,աշխատանք գտնեմ,քեզ այստեղից կտանեմ ու մենք միասին կապրենք։
Նա լուռ ժպտաց, կարծես կռահում էր,որ իմ ասածները երբեք չեն կատարվելու։ 
ԱՐԺԱՆԻ ԷԻ...(հուզիչ պատմություն)

Դուրս եկա ծերանոցից՝ նայեցի պատուհանին,բայց պատուհանի մոտ ոչ-ոք չկար,դատար-
կություն զգացի։Կանգնած մնացի պատուհանի մոտ,հույս ունենալով,որ նա կնայի,բայց ապարդյուն։ Հեռացա։ 
Մենք Մոսկվայում ենք,կարծես մոռացել էի մորս մասին,նրանից տեղեկություն չունեի։ Մի օր Երևանից զանգեցին ու ասացին.
-Ձեր մայրը հիվանդ է,ուզում է տեսնել ձեզ։ Դրեցի լսափողը ու խեղդվելով ասացի.
-Իմ մայրը...։ Հասա Երևան։Ամբողջ ճանապարհին՝ մինչ կհասնեի ծերանոց,ասում էի.
-Ների՛ր ինձ մայրիկ,խնդրում եմ ների՜ր,սպասիր գալիս եմ։
Ճանապարհը այնպես երկար էր թվում,թվում էր երբեք չեմ հասնի։ Վերջապես հասա,
շնչակտուր մտա այն սենյակը,որտեղ մայրս էր և...,քարացա տեղումս,սիրտս դադարեց
բաբախել,նա մահացել էր...,մոտեցա բռնեցի ձեռքը,համբուրեցի.
-Մա՛մ,մամ վեր կաց,խնդրում եմ,մաա՜ամ, ների՜ր, ների՜ր...։
-Ես արդեն ծեր եմ,ես հիմա այստեղ եմ՝ ծերանոցում,երեխաներս են ինձ այստեղ բերել, ու չգիտեմ թե նրանք որտեղ են հիմա,կինս՝ Աննան, վաղուց է մահացել,ես արժանի եմ սրան։
Լավ աղջիկս,հոգնեցի խոսելով,-ասաց նա ծերանոցի խնամող բուժքրոջը և փակեց աչքերը։
Բուժքույրը դուրս եկավ սենյակից և ասաց մյուս բուժքրոջը.
-Ծերունին մահացավ։
Slaq.am - Լրատվական աղբյուր

Просмотров: 551 | Добавил: Stepan | Рейтинг: 5.0/2
Всего комментариев: 0
Добавлять комментарии могут только зарегистрированные пользователи.
[ Регистрация | Вход ]
Նկարներ

Copyright MyCorp © 2020