Երեխաների հանդեպ այսօրվա վերաբերմունքն է ձևավորում վաղվա քաղաքացու, հասարակության որակները: Ուրեմն` ընտանիքը, դպրոցը, երեխաների հարցերով զբաղվող գերատեսչությունները պարտավոր են առավել զգոն, առավել պատասխանատու լինել, որպեսզի վաղվա քաղաքացու հայացքները հոգեբանական խառնաշփոթում չձևավորվեն, որպեսզի մարդկային հարաբերությունների, սեփական արարքների հանդեպ պատասխանատվության մասին նրա պատկերացումները սխալ չլինեն:

Ասացինք` ընտանիք, դպրոց, երեխաների հարցերով զբաղվող ծառայություններ. նրանցից յուրաքանչյուրն իր մասնաբաժինն ունի, սակայն եթե երեխան հանցավոր արարք է կատարել, եթե վարքային շեղումներ ունի, ապա պատասխանատվության ամենամեծ բաժինը նախևառաջ ընտանիքինն է: Հանցագործություն կատարած կամ վարքի շեղումներ ունեցող անչափահասների ծնողները հաճախ պարզապես փարիսեցիություն են անում` իբր անզոր են զսպել զավակի արարքները կամ վերահսկել նրա գործողությունները: Իրականում նրանք ուղղակի նյարդեր են խնայում և իրենց հանցավոր անտարբերությամբ զավակի ճակատագրի խեղման անուղղակի մասնակիցը դառնում:

Ոստիկանության պատրաստած տեսանյութը` ստորև: