Slaq.am-ը իր ընթերցողներից շարունակում է նամակներ ստանալ: Այս անգամ մեզ առաջին անգամ գրել է արական սեռի ներկայացուցիչ` 28-ամյա Կարենը:

Բարև Ձեզ, ինձ երևի շատերը կքննադատեն, որ խնդիրս այս կերպ եմ բարձրաձայնում, սակայն ես այնքան եմ մտածել ու չեմ գտել հարցիս պատասխանը, որ որոշել եմ դիմել ձեր խորհրդին, հույսով եմ ինձ ճիշտ կհասկանաք: Եղբայրս օրեր առաջ հայտարարեց, որ սիրահարված է, ընկերուհի ունի ու պատրաստվում է ամուսնանալ: Ընտանիքիս բոլոր անդամները` այդ թվում նաև ես, անչափ ուրախացանք: Հենց այդ երեկո մայրիկիս ապագա հարսիկին հրավիրեց մեր տուն հյուր:

Հենց երեկոյան ես իմացա, որ եղբորս պաշտելի հարսնացուն իմ նախկին ընկերուհին է եղել, ում հետ ես ոչ մի լուրջ մտադրություն չունեի, մի քանի ամիս ընկերություն ենք արել ու ես լքել եմ նրան: Այդ ժամանակ Մելինեն ինձ խոստացավ վրեժխնդիր լինել իրեն օգտագործելու համար, սակայն ես չէի պատկերացնի, որ այս կերպ կլինի նրա վրեժը: Ես իհարկե ցույց չտվեցի, որ ճանաչում ենք իրար ու դուրս եկա տանից՝ պատճառաբանելով, որ շտապ գործեր ունեմ:

Երեկոյան փորձում էի զանգել Մելինեին, սակայն համարը, որը ես ունեի, անհասանելի էր: Փորձեցի խոսել եղբորս հետ, պարզել թե որտեղ և երբ են ծանոթացել, պարզվեց, որ ծանոթացել են հենց նույն օրը, երբ ես լքել եմ նրան: Եղբայրս Մելինեին հանդիպել է այգում արտասվելիս, ու իմացել, որ ընկերը լքել է իրել: Այդ օրը եղբայրս նրան ճանապարհել է տուն, իսկ հաջորդ օրվանից հասկացել, որ զգացմունքներ ունի: Նրանց հանդիպման մանրամասները լսելուց հետո հասկացա, որ ամեն դեպքում Մելինեն դիտավորյալ չի ծանոթացել, սակայն միևնույն է՝ ես չգիտեմ ինչ անել: Ասեմ եղբորս, որ իր սիրելիի առաջին տղամարդը ես եմ եղել, որ ես եմ նրան խաբել ու լքել, թե առհասարակ լռեմ: Չգիտեմ…