Սա Պիեր Բուաստի համոզմունքն էր, ու չնայած քիչ չեմ հանդիպել կանանց, որոնց գեղեցկությունն այս աշխարհից հեռացել է միայն իրենց հետ, բայց համամիտ եմ, որ գեղեցկությունը զոհեր պահանջելուց զատ ինքն էլ է երբեմն զոհվում: Ու դա լինում է հատկապես շատ գեղեցիկ կանանց դեպքում. նրանք կարծես ապրելու չափ կարեւոր մի գործ էլ ունեն՝ լինել գեղեցիկ:

Պլաստիկ վիրահատություններին դեմ արտահայտվողները, իհարկե, շատ լուրջ փաստարկներ ունեն, բայց չեմ կարծում, թե դրանք կարող են մեղմել այն կնոջ հոգեբանությունը, ով մի ամբողջ կյանք է ապրել անթերի կազմվածքով եւ մի օր հայտնվում է բնության ու ժամանակի հետ մենամարտում: Նրա համար ապրելը զուգահեռվել է գեղեցիկ լինելուն, գեղեցկությունը կորցնելը հավասարվում է մահվան:

Ուրիշ բան, որ իսկապես գեղեցիկը գիտի եւ հաշտ է այն մտքի հետ, որ արտաքին գեղեցկությունը ժամանակի ձեռքում է ու մի օր խեղճանալու է, ուրիշ բան, որ գեղեցկության՝ ժամանակի հետ մեռնող բաղադրիչը լրացվում է նույն ժամանակի հետ ծնվող բաղադրիչով՝ իմաստնությամբ, եւ դրանից ԳԵՂԵՑԻԿԸ չի տուժում: Ուրիշ բան, որ գեղեցիկ կինը կրկնակի է ապրած լինում…

http://ladynews.am