Slaq.am-ին այս անգամ նամակով դիմել է 19-ամյա Ռոզան: 
«Վերջին շրջանում տեղս չեմ գտնում, ամեն ինչ սկսեց հասունացման տարիքից հետո, երբ 14 տարեկան էի: Հայրս ինձ հանգիստ չի տալիս, խանդում է` ասես իր կինը լինեմ... Նա հետևում է իմ ամեն մի քայլը. ուր գնացի, ում հետ խոսեցի, ում տեսա, ինչ հագա... կասեք, պարզապես ուշադիր ծնող է, բայց ամեն ինչին չափ ու սահման կա: Նա կտրականապես չի թողնում, որ շփվեմ տղաների հետ` անգամ համակուրսեցիներիս հետ: Երեկոյան չի թողնում զբոսնեմ ընկերուհիներիս հետ, ինձ խիստ վերահսկողության տակ է պահում:
Բոլոր տղաները մտածում են, որ ես տարօրինակ եմ, քանի որ խուսափում եմ իրենցից: Փորձել եմ հորս հետ խոսել, հասկանալ, թե ինչումն է խնդիրը: Նա ամենը պատճառաբանում է նրանով, որ ես գեղեցիկ եմ, ու չի ցանկանում, որ որևէ մեկն ինձ նեղացնի: Վերջին շրջանում իմ ու հորս միջև հաճախ են վեճեր ծագում. անգամ մի անգամ նա ինձ հարվածել է:
Այսպես շարունակվել չի կարող, ուզում եմ նորմալ կյանքով ապրել, շփվել տղաների հետ... Ի՞նչ անեմ...