«Կարենի խաղալիքն ավելի լավն է, քան իմը », «Նրա ընկերը սիրում է նրան, իսկ ինձ միայն խաբեբաներն են հանդիպում », «Նա  է վարում BMW, իսկ ես այս հնությունը…»
Ինչու նախանձը մեզ հանգիստ չի թողնում: Այս հարցը փորձեց պարզաբանել հոգեբանական գիտությունների թեքնածու, դոցենտ,  «Այգ» հոգեբանական կենտրոնի մասնագետ Ռուբեն Պողոսյանը:

«Նախանձը հոգեբանական իրավիճակի իռացիոնալ զգացողությունն է, որ մարդ ժառանգել է կենդանական աշխարհից: Մենք այս զգացմունքն անվանում ենք նախանձ, բայց որի ընթացքում  հնարավոր չէ լիարժեք նկարագրել զգացմունքների ողջ պատկերը:  «Սեւ» զգացմունքը կարող է լուրջ վնաս հասցնել հոգեկան ու ֆիզիկական առողջությանը:

Նախանձն անհնար է հաղթահարել, քանի որ այն մարդուն բնորոշ զգացմունք է: Բացի այդ, նախանձը որոշ առումով դրական խթան է մարդու համար: Ողղակի անհրաժեշտ է սեփական ուժերով ձգտել ու հասնել հաջողության, փոխել վերաբերմունքն այդ երեւույթի նկատմամբ:
Այժմ պարզենք, թե ինչպես կարելի է նախանձի զգացումն օգտագործել մեր շահերին համապատասխան:

Նախ մի համեմատվեք ուրիշների հետ: Հիմնականում մարդիկ ցույց են տալիս միայն հաջողությունները: Պատկերացրեք, որ  կնոջը զարդ  նվիրող հարեւանը, հանդիպում է սիրուհու հետ:

Մտածեք, որ նախանձելն անիմաստ է: Անվերջ նախանձելով ձեր կյանքում ոչինչ չի փոխվելու:

Փորձեք ավելի առողջ նայել կյանքին, քանի որ յուրաքանչյուր իրավիճակ ունի իր բացասական կողմը: Հիշեք, որ շատ դեպքերում նախանձն օգտակար է: Եթե հասցրել եք ձեզ համեմատել շրջապատողների հետ, առանց նկատելու նրանց խնդիրները ու տեսել միայն շքեղ մեքենան, համարեք, որ ձեր բախտր բերել է: Դուք ունեք նպատակ, խթան, իսկ եթե ոչ, ապա ավելի ծույլ եք, քան հարեւանը: Աշխատեք  ու կատարելագործվեք, փորձեք կառավարել ձեր զգացմունքները»:

NEWS.am STYLE