Slaq.am—ը շարունակում է իր ընթերցողներից ստանալ նամակներ, ովքեր պատմում են իրենց կյանքի պատմությունը՝ հույս ունենալով, որ ընթերցողները կարող են օգնել իրենց խորհուրդներով։ Այս անգամ մեզ դիմում է 26-ամյա Լիլին։

«Ես ու ամուսինս՝ Արմենը, ամուսնացել ենք 4 տարի առաջ։ Ճանաչում էի նրա մայրիկին, մեր նախկին բակից էր: Նա չունի հայր, իսկ եղբայրն ընտանքիով ապրում է արտասահմանում։ Սկզբում իմ և սկեսրոջս հարաբերությունները բավականին լավ էին ու ջերմ։ Բայց աստիճանաբար դրանք վատացան։ Ամեն վիրավորվելուց ես պատմում էի ամուսնուս, նա ամեն հարցում մեղքը բարդում էր իմ վրա, այդպիսով վատացնելով մեր հարաբերությունները: Սկեսուրս ամեն հարմար առիթի վիրավորում է ինձ, նսեմացնում, գովերգում մյուս հարսին, ով ի դեպ, չի շփվում սկեսրոջս հետ։ Երբ նոր էինք ամուսնացել, առաջին 2 տարին ես սկեսրոջս համար գնում էի շքեղ նվերներ, ուշադիր էի նրա նկատմամաբ, չէի թողնում անգամ որևէ գործ անի: Ամեն բան ես էի անում, հիմա սակայն այդպես չեմ, չեմ կարողանում անգամ խոսել իր հետ։ Այդքան նեղվելուց նույնիսկ հիմա առողջական խնդիրներ ունեմ, իսկ ամուսինս պաշտում է մորը՝ անգամ չի ցանկանում լսել առանձին ապրելու մասին իմ խնդրանքները։ Չգիտեմ ինչ անել։ Միայն ուզում եմ լքել այս տունը, բայց չեմ ցանկանում բալիկս մեծանա առանց կատարյալ ընտանիքի։ Չգիտեմ ինչ անել։ Խնդրում եմ օգնել»։