Ուզում եմ կիսվել մտահոգություններովս՝ կապված Մաշա Մնջոյանի մասնագիտական ապագայի վերաբբերյալ: բանն այն է, որ ամեն անգամ լսելով այս չքնաղ ու տաղանդավոր աղջնակի հերթական կատարումը, ես ավելի ու ավելի ուժեղ եմ զգում, որ Մաշայի պրոդյուսեր Սոնան ապականում է մաշայի տաղանդը:
Ուշադրություն դարձրեք, որ ամեն իր ելույթում Մաշան փորձում է իր չքնաղ ձայնային տվյալները ցուցադրելուց զատ Սոնային հատուկ ձայնային ինչ տհաճ ելևեջներ անել, որոնգ կներեք, բայց որձկալու ձայներ են հիշեցնում: Սա ակնհայտ է և ակնհայտ է նաև այն, որ երբ Մաշային առաջին անգամ տեսանք Հայաստանի Ձայն նախագծի իր առաջին ելույթում, նա այդպիսի բաներ չէր անում:
Սա նաև հասկանալի է և հեշտ բացատրելի. Մաշան դեռ փոքր է, շատ բաներ չի հասկանում, փորձ չունի և Սոնոն անկասկած մեծ ազդեցություն ունի ինչպես նրա մասնագիտական զարգացման հարցում, այնպես էլ առօրյայում, բայց պետք է նաև հասկանալ, որ Սոնոն (ի սեր Աստծո, անձամբ նրա դեմ ոչինչ չունեմ, նրա անձնական որակներին էլ ծանոթ չեմ) որպես երգչուհի տոտալ միջակություն է իրենից ներկայացնում և իր աղքատիկ ոկալային տվայլները քողարկում էր ջազային ոճին հատուկ նման ձայներ արձակելով, այն էլ ոչ այնքան հաջող, իսկ Մաշան այդ խնդիրը չունի, ընդհակառակը, ունենալով շատ հարուստ ու շատ մաքուր ձայն, նա միայն խնդիրներ է ստեղծում իր համար՝ Սոնային նմանակելով:
Իրոք ափսոսում եմ, որ նման ալմաստը ընկել է Սոնայի պես ցածրակարգ մասնագետի ձեռքերը և հույս ունեմ, իսկ ավելի ճիշտ՝ վստահ եմ, որ դեռ ուշ չէ, որպեսզ այդ ալմաստի մշակմամբ զբաղվի ավելի հմուտ «ադամանդագործ» և այդ ժամանակ ալմաստը կվերածվի թանկարեք ադամանդի, այլ ոչ թե ռեստորանային մակարդակի փայլփլուն ապակու, ինչին տանում է Սոնայի հետ համագործակցությունն ու Սոնա - 2 դառնալու գիտակցված, կամ անգիտակից ձիրգը...