Որոշ երեխաների մոտ վատ ախորժակը նկատվում է ծնված օրվանից: Այսպիսի երեխաների ծնողները, որպես կանոն, անհանգստանում են նրանց կյանքի առաջին տարիներին, իսկ երբ արդեն երեխան 5-6 տարեկան է դառնում, ընդունում են, որ նա քչակեր է:

Եվ դա ճիշտ է. առողջ երեխայի օրգանիզմն ինքն է որոշում, թե ինչքան սնունդ է իրեն պետք: Իհարկե, խոսքն այն մասին չէ, որ երեխան ուտում է կոնֆետներ, իսկ ուտելիքից հրաժարվում է: Այսպիսի դեպքերում, միանշանակ, պետք է հասնել երեխայի ճիշտ սննդակարգին, բայց դա պետք է անել շատ զգուշությամբ:

Երբ երեխային ստիպում ենք ուտել, սնունդը նրա մոտ վատ զգացողություններ է առաջացնում: Հաճախ երեխան ուտում է հասակակիցների ընկերակցությամբ, երբ նրան ոչ ոք չի համոզում, առավել ևս, չի ստիպում: Հաճախ, նույնիսկ չսիրելի ուտելիքն աննկատ են ուտում, երբ սեղանի շուրջ հաճելի խոսակցություն է ընթանում կամ, պարզապես, ուրախ մթնոլորտ է: Բայց եթե այս մեթոդը ևս չի օգնում, մասնագետները խորհուրդ են տալիս փորձել այդ ուտելիքը փոխարինել մեկ այլ ուտելիքով` նույնքան օգտակարով: